ฉันขอโทษที่ให้คำตอบช้ามากๆ สำหรับสิ่งที่คุณสารภาพมากับฉันก่อนหน้านี้
แต่ฉัน... ชอบคุณค่ะ
ฉันไม่อยากไปคนเดียว ไปกับฉันนะ...
เจ้าหนู ไปกับฉันนะ
เดี๋ยวก่อนนะ
- เรามาทำให้มันชัดเจนกันดีกว่านะ - คะ
ตอนนี้ความรู้สึกบางอย่างระหว่างเราจบแล้วนะ และเราคบกันแบบเต็มตัวแล้ว ถูกไหม
- ถูกต้องค่ะ - ถูกต้อง...
คุณพูดอย่างกับพิธีกรรายการเกมโชว์เลยนะ
ทำไมฟังดูทางการจังเลย
ก็มันถูกต้องแล้วนี่คะ
มากับผมสิ
แฟนครับ
มากับผมสิ แฟนครับ
โอเคไหม แฟนครับ
กลับบ้านดีๆ นะคะ
ทำไมมองฉันแบบนั้นล่ะคะ
เพราะผมยังไม่อยากกลับยังไงล่ะ
เลขาคิม ที่ผมบอกคุณไปก่อนหน้านี้
ว่าผมทั้งฉลาด หล่อ รวย และเพรียบพร้อมไปซะทุกอย่าง
นั่นเป็นเหตุผล...
ที่คุณควรแต่งงานกับผมให้เร็วที่สุดนะ
เราเป็นแฟนกันยังไม่ถึงชั่วโมง และนี่คุณขอฉันแต่งงานแล้วเหรอคะ
คุณนี่ใจร้อนจังนะ
ดูสิพูดเข้าไปได้
คะ
ไม่มีอะไรหรอกนะ
- เข้าบ้านได้แล้ว - ค่ะ เจอกันพรุ่งนี้นะ
ไปเลยเจ้าม้า!
พี่ชายคะ ตาพี่แล้ว
มีโซจะช่วยผลักให้นะ
ขอบใจนะ
รู้ไหมคะ ฉันจะแต่งงานกับพี่นะ
แต่งงานเหรอ
ค่ะ พี่ดูเหมือนเจ้าชายสำหรับฉัน
สัญญานะ
เดี๋ยวพี่จะมาหาเธออีกแล้วกัน
ช่วยไม่ได้นี่นะ
ทำไมกลับมาอีกล่ะคะ
กลัวว่าผมจะคิดถึงคุณทั้งคืนน่ะ
คือกลัวว่าคุณจะคิดถึงผมทั้งคืน ผมก็เลยกลับมาอีกรอบไง
คุณก็รู้ว่าผมไม่เคยให้โอกาสใครเป็นครั้งที่สอง
แต่ผมอยากให้โอกาสคุณอีกครั้ง
โอกาสที่จะได้เจอผมอีกรอบไงล่ะ
คุณคิดว่าไงบ้างล่ะ ไม่รู้สึกเป็นเกียรติเหรอที่ได้เป็นคนพิเศษของผม
ค่ะ เป็นเกียรติมากเลย
ฝันดีนะ รู้ไหมว่าฝันดีคืออะไร
แน่นอนค่ะ คือการฝันถึงคุณยังไงล่ะ
ขอผมโอบกอดคุณอีกสักทีนะ
ผมว่าผมคงจะฝันดีเลยล่ะคืนนี้
พรุ่งนี้คุณมีประชุมแต่เช้านะ กลับบ้านไปพักผ่อนได้แล้วค่ะ
วันนี้ผมชอบฟังคุณบ่นจังเลยนะ
- เข้าบ้านได้แล้ว - คุณก็ไปก่อนสิคะ
ปากของนายน่ะ หยุดยิ้มได้แล้ว
หยุดยิ้มไม่ได้เลยนะ
สัญญานะ
เดี๋ยวพี่จะมาหาเธออีกแล้วกัน
จริงเหรอคะ พี่จะมาหาฉันอีกเหรอคะ
ใช่
ฉันจะไม่ลืมชื่อพี่ค่ะ อี ซ็องยอน
ใช่แล้วล่ะ ซ็องยอน
นี่เขาไม่ค่อยโอเครึยังไงกัน เขาดูแปลกๆ ไปนะวันนี้
- อะไรเหรอคะ - ก็ยองจุนน่ะสิ
เขาแอบหลับตอนที่ประชุม และก็มาหลับในห้องนี้อีกแล้ว
อีกแล้วเหรอคะ เขาลืมตื่น และเกือบมาประชุมไม่ทัน
เขามักจะไม่ขาดตกบกพร่องอะไรเลย
- เขาเป็นอะไรไปเนี่ย - จริงด้วยค่ะ
โอ้ ใช่
คุณอยากเห็นอะไรตลกๆ ไหม
อะไรตลกๆ รึคะ
ท่านรองประธานครับ
อะไร
คุณชอบคุณพ่อหรือคุณแม่มากกว่า
นี่เขาตอบทั้งๆ ที่หลับอยู่
สมองของเขาต้องทำงาน 24 ชั่วโมง อย่างเต็มที่ตลอดเวลาแน่เลย
ใช่ค่ะ ฉันก็เพิ่งทราบเหมือนกันค่ะ
ผมไม่เคยเห็นเขาผ่อนคลายขนาดนี้มาก่อนเลยนะ
หรือมีอะไรที่ไปทำให้จิตใจของเขาเปลี่ยนไปนะ
ครับ เลขาซอล ผมกำลังไป เตรียมแฟ้มเอกสาร...
วางสายเฉยเลย งั้นผมไปก่อนนะ
ท่านรองประธาน ท่านรองประธานคะ
ตอนนั้นเขาตื่นขึ้นเพราะฝันร้าย แต่ตอนนี้ดูผ่อนคลายจังเลยนะ
คุณจะไปไหนน่ะ
ไม่เอาค่ะ เดี๋ยวมีคนมาเห็นเข้า
ใครจะกล้าเข้ามาล่ะ ไม่ต้องห่วงหรอกนะ
ฉันไม่ได้ห่วง...
อะไรล่ะ ก็คุณมาปลุกความอยาก ในตัวผมขึ้นมานี่ เตรียมรับมือกับมันไว้นะ
ปลุกอะไรคะ
ความอยากในตัวผม
ความอยากในตัวคุณเหรอ คุณพูดอะไรออกมาแบบนี้ได้ยังไงกัน
คุณควรเตรียมรับมือไว้นะ เพราะผมจะใส่ไม่ยั้งเลยล่ะ
แล้วนี่คุณไม่ได้ไม่สบายใช่ไหมคะ
คุณไม่เคยหลับเยอะแบบนี้มาก่อนเลย
ผมรู้สึกผ่อนคลายมากๆ เลยตั้งแต่เมื่อวาน
ผมจะไม่ฝันร้ายอีกต่อไปแล้ว
อะไรนะคะ
บอกคุณหมอชเวด้วยนะ ว่าผมไม่ต้องกินยาระงับประสาทอีกแล้ว
นี่คุณโอเคแล้วจริงๆ เหรอคะ
ผมไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกแล้วล่ะนะ
ไม่อีกแล้วเหรอ
ทำไมมองผมแบบนั้นล่ะ
ฉันอยากถามอะไรคุณหน่อยค่ะ
พี่ชายที่ฉันเฝ้าตามหา
คือคุณนักเขียนจริงๆ เหรอคะ
ทำไมถึงถามอะไรที่มีคำตอบชัดเจนอยู่แล้วล่ะ
มันอาจจะฟังดูแปลกๆ
แต่ฉันรู้สึกว่าพี่ชายคนนั้นคือคุณ
คุณฝันร้ายและก็ยังมีบาดแผลในจิตใจ
แล้วก็ไหนจะแผลเป็นที่ข้อเท้าของคุณอีก
มันคงจะดูเป็นเรื่องราว ที่สุดแสนจะโรแมนติกเนอะ ถ้าผมคือพี่ชายคนนั้น
แต่ผมไม่ใช่คนคนนั้นหรอก
แล้วฝันร้าย กับแผลเป็นก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรเลยด้วยนะ
แล้วถ้าใช่หรือไม่ใช่ มันสำคัญยังไงเหรอ
คุณจะเปลี่ยนใจไปเหรอ
ไม่ค่ะ ไม่เปลี่ยนใจหรอกค่ะ
จะยังไงก็ช่าง
ยังไงฉันก็ชอบคุณค่ะ
ถ้าอย่างงั้น...
ก็พักผ่อนต่อเถอะค่ะ
ค่ะ ฉันจะไปถึงประมาณตอนทุ่มหนึ่ง
ฉันจะส่งรหัสไปให้นะคะ ก็เอาสัมภาระขึ้นไปได้เลยนะคะ
ขอบคุณค่ะ
คือว่า... วันนี้ฉันจะย้ายเข้าไปอยู่แล้วค่ะ
- วันธรรมดาเหรอคะ - มันถูกกว่าน่ะค่ะ
ฉันเพิ่งได้งานทำ พ่อกับแม่ ก็เลยช่วยออกค่ามัดจำกับค่าขนย้ายให้ค่ะ
ฉันก็เลยต้องช่วยพวกท่านประหยัดน่ะค่ะ
เวลาที่ย้ายออกจากบ้านพ่อแม่ มันก็จะลำบากมากขึ้นน่ะนะ
ฉันไม่มีทางเลือกนี่คะ ถ้าฉันอยากเป็นผู้หญิงที่ทำงานเก่งเหมือนคุณ
ตอนนี้ฉันก็ย้ายมาอยู่แถวๆ ออฟฟิศแล้ว ฉันจะได้โฟกัสกับงานมากขึ้นน่ะค่ะ
- ถึงเวลาประชุมแล้วนี่คะ - อะไรนะคะ
โอ้ ตายจริง
โอ้ ไม่
ต่อจากนี้ไป ฉันจะโฟกัสกับงานที่ทำให้มากขึ้นกว่านี้ค่ะ
- เดี๋ยวกลับมานะคะ - ค่ะ
(นักเขียน อี ซ็องยอน)
สวัสดีค่ะ ปล่อยให้คุณรอนานเลย
ไม่เป็นไรครับ
กระแสตอบรับงานคอนเสิร์ตหนังสือ ดีมากๆ เลยค่ะ บริษัทเอเจนซี่ของเราแทบแตก
มีทั้งบัตรเชิญจากรายการทีวี และสื่อสัมภาษณ์ต่างๆ เลยนะคะ
คุณจะตอบรับข้อเสนอไหมคะ
ไม่ดีกว่าครับ ผมไม่ได้สนใจ
ทำไมล่ะคะ มันจะต้องเยี่ยมแน่ๆ เลยนะ คุณพูดเก่งออกจะตายไปนะคะ
งานคอนเสิร์ตก็ดีมากๆ ด้วย
และตอนที่คุณสารภาพรักกับผู้หญิงที่ชอบ ว้าว!
เธออยู่ที่นั่นด้วยรึเปล่าคะ
เธอต้องซาบซึ้งกินใจแน่ๆ เลยเนอะ
- เลขาซอล - คะ
คุณช่วยขับไปส่งผมหน่อยสิ คุณชเวไม่อยู่ที่ออฟฟิศน่ะครับ
ผมต้องอ่านเอกสารระหว่างไปที่นั่น
ได้ค่ะ ไว้ใจฉันได้เลย ฉันจะขับพาคุณไปโดยไม่ให้มีข้อผิดพลาดอะไรเลย
คุณไม่ได้จะขับพาผมไปยมโลกนะ
ไม่แน่นอนค่ะ
คุณเรียกฉันเหรอคะ
คุณว่างไปทานมื้อกลางวันด้วยกันไหม
ค่ะ วันนี้ฉันไม่มีนัด ทานมื้อกลางวันที่ไหน ไปได้ค่ะ
ผมอยากได้ร้านที่พิเศษ เพราะมันจะเป็นมื้อแรกหลังจากที่เราตกลงคบกัน
ค่ะ ฉันจะโทรไปจองร้านที่พิเศษให้ค่ะ
ไม่ใช่ร้านที่เราไปกันบ่อยๆ นะ แต่ต้องเป็นร้านที่เราไม่เคยไป
ค่ะ เดี๋ยวฉันจะทำรายการร้านใหม่ๆ มาให้ค่ะ
โอ้ สั่งเค้กด้วยไหม เราควรจะฉลองช่วงเวลาที่พิเศษกันนะ
ได้ค่ะ ฉันจะสั่งชีสเค้กแบบพิเศษที่คุณชอบให้ค่ะ
เยี่ยมเลย
นั่นอะไรกัน นายพูดแบบนี้กับคนรักของนายเหรอ
มันก็เป็นเรื่องที่ทำกันประจำแบบนี้ แต่ฉันรู้สึกแปลกๆ ยังไงไม่รู้
อาจจะดูเชยไปหน่อย แต่เราควรปักเทียนด้วยดีไหม
ไม่เป็นหรอกค่ะ
ผมเตรียมไว้หมดแล้ว เพื่อฉลองการเริ่มต้นความสัมพันธ์ของเรา
ฉันต่างหากล่ะที่เป็นคนเตรียมทุกอย่าง ฉันโทรจองร้านนี้นะคะ
อาหารเป็นยังไงบ้างครับ
อ๋อค่ะ อร่อยมากเลยค่ะ
ขอบคุณมากครับ พวกคุณดูเหมาะสมกันมากเลยนะ
เธอดูเหมือนเป็นเลขาคุณเลยนะ
เชิญทานให้อร่อยครับ
ทำไมเราไม่ไปเดตกันก่อนเข้าออฟฟิศล่ะ
อะรไนะคะ
เราไปเดินเล่นและไปดูหนังกันได้นะ
ไม่ได้หรอกค่ะ
ทำไมต้องจริงจังแบบนั้นด้วย ตอนกลางวันก็ไม่ได้มีนัดอะไรไว้นี่
คุณควรต้องอยู่ที่ออฟฟิศนะคะ จะเอาเรื่องส่วนตัวมาทำในเวลางานไม่ได้นะคะ
การออกเดตยิ่งไม่ได้ใหญ่เลยค่ะ
- ผมงงจังเลย - อะไรคะ
แบบนี้คุณก็ดูเหมือนเป็นเลขาของผม
และก็แบบนี้คุณก็ดูเหมือนเป็นคนรักของผม
เราต้องทำให้มันชัดเจนขึ้นกว่านี้นะ
หมายความว่ายังไงคะ
เวลาที่คุณคอย ช่วยอำนวยความสะดวกให้ผมในเรื่องต่างๆ
ทำให้ผมดูแย่น่ะ ผมไม่ชอบเลย
อย่างเช่น คุณรินน้ำให้ผมก่อนหน้านี้
คุณพกผ้าเช็ดหน้าผู้ชายและยื่นมาให้ผม
คู่รักเขาไม่ทำกันแบบนี้หรอก
ก็ช่วยไม่ได้นี่น่า
งานของฉันคือคอยดูแลคุณ ไม่ให้ขาดตกบกพร่องนี่คะ
เราถึงต้องทำให้มันชัดเจนขึ้นกว่านี้ไง
จากนี้ไปคุณแค่ช่วยผมดูเรื่องงานอย่างเดียวก็พอ เรื่องส่วนตัว เดี๋ยวผมจะจัดการเอง
- แต่ว่า... - ไม่ต้องพูดแล้ว เอาแบบนี้แหละ
ผมอาจจะเป็นเจ้านายที่เห็นแก่ตัว แต่ผมไม่อยากเป็นคนรักที่เห็นแก่ตัวนะ
โอเคๆ เลขาซอล
คุณจะไม่ขับอ้อมไปอ้อมมาอีกแล้วใช่ไหม
ไม่ต้องห่วงค่ะ
ฉันรู้จักย่านนี้ดีค่ะ หลับตายังรู้เลยว่าอะไรอยู่ตรงไหน
คุณคงจะไม่หลับตาตลอดไปใช่ไหม
อย่าพูดแบบนั้นสิคะ นี่ค่ะ เราเกือบถึงกันแล้ว
โอ้ วันนี้คุณยังไม่ได้ทำอะไรผิดพลาดเลย
ผมเองแหละเนอะที่เครียดไปเอง
(ขับช้าๆ)
โอ้ นั่น...
เธอคือภรรยาเก่าของคุณนี่คะ
เขาอาจจะเป็นแค่เพื่อนเธอก็ได้นะคะ
คุณคงจะไม่ได้เห็นเธอ ถ้าฉันขับหลงทางไปที่อื่น
ปกติฉันทำพลาดตลอด แต่วันนี้ดันไม่ทำพลาดสักซะงั้น
ขอโทษนะคะ
ไม่เป็นหรอกนะ ผมโอเคดี
ไม่ ไม่ใช่
(ท่านรองประธาน อี ยองจุน)
มีอะไรให้ช่วยไหมคะ
ไม่ต้องสนใจหรอกนะ
ผมอยากให้คุณไม่ต้องสนใจ และขี้เกียจให้สบายเลยนะ
ผมพูดเยอะไปตอนประชุมและคอก็ปวดไปหมดอีก
ทำได้ดีเลยนะ ทุกคน
อะไรกันเนี่ย
ไม่เป็นไรครับ ท่านรองประธาน
คุณกำลังทำอะไรอยู่ครับ คุณน่าจะบอกให้ผมถ่ายสำเนาให้ก็ได้ครับ
- ให้ผมเองครับ - ไม่ ให้ฉันทำให้นะคะ
ไม่เป็นไร เสร็จแล้ว ผมเรียนรู้การใช้เครื่องนี้ทุกอย่างได้แล้ว
ขนาดธรรมดา ขนาดที่ใหญ่ขึ้น และขนาดเล็กลง ผมรู้หมดแล้วว่าทำยังไง
ผมจะถ่ายสำเนาด้วยตัวเองแล้วกันนะ
ขอบคุณนะ
มีอะไรเหรอ ทุกคน
คุณไม่ได้อยู่ที่ออฟฟิศเหรอคะ
เปล่านี่คะ ฉันก็นั่งอยู่ที่โต๊ะด้านนอก
แล้วมันเกิดขึ้นได้ยังไง
ทำไมเหรอ เกิดเรื่องอะไรกัน
ท่านรองประธานน่ะ เขาถ่ายสำเนาด้วยตัวเองค่ะ
อะไรนะ ถ่ายสำเนาเองเหรอ
ครับ ผมเกือบจะหัวใจวายไปเลยนะครับเนี่ย
เมื่อกี้พวกคุณได้ยินเสียงหัวใจผมหยุดเต้นไหม
ค่ะ
เรื่องไม่น่าเชื่อแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไงกัน
เลขาคิมคะ
ผู้อำนวยการพักกำลังตามหาคุณอยู่ค่ะ คุณควรไปหาเขานะคะ
อ๋อ ได้ค่ะ
รู้ไหม คุกกี้พวกนั้นน่ะนะ
พวกมันดูหรูหราและอร่อยมากเลยนะ ลองกินดูสักคำไหมล่ะ
อยากได้สักชิ้นไหม
ไม่ครับ ผมแค่พูดขึ้นมาเฉยๆ อย่าได้ใส่ใจไปเลยครับ
ผมไม่เคยไปแตะต้องคุกกี้ของคุณเลยนะครับ
- ใช่ไหม - ค่ะ
เขาเตรียมของว่างให้ตัวเองเหรอคะ
ค่ะ ฉันเห็นมากับตาเลยค่ะ
น่ากลัวมากเลยค่ะ
วันนี้เขาเป็นอะไรไปนะ
เรื่องที่ไปถ่ายสำเนาและก็เรื่องของว่าง
อ๋อ ผมว่าผมรู้แล้วล่ะนะ
มาใกล้ๆ สิ ถ้าพวกคุณอยากฟัง
- เราก็อยู่ใกล้กันแล้วนี่ไง - ขอล่ะนะ
ผมคิดว่า...
เขาอาจจะกดดันเราให้ออกจากงานแบบอ้อมๆ
ประมาณว่า "ไม่มีพวกคุณ ผมก็ทำเองได้"
ว่าไงนะคะ ฉันไม่คิดแบบนั้นหรอกค่ะ
ฉันว่าเขาก็พูดถูกนะคะ
ไม่อย่างงั้นคุณจะอธิบายถึงเรื่องพฤติกรรม ที่ดูแปลกๆ พวกนั้นยังไงกันล่ะคะ
ก็จริงค่ะ แต่ว่า...
เราจะทำยังไงกันดี
ลูกสาวผมกำลังจะอายุครบสองขวบเร็วๆ นี้
ก็ไม่ใช่ปัญหาหรอกนะ แต่เรื่องหนี้สินที่ไปจำนองนี่สิ
แล้วฉันล่ะ มีอะไรตั้งเยอะแยะที่ฉันอยากกิน
พวกคุณนี่มีเรื่องให้กังวลกันมากมายเลยนะ
พวกคุณถึงต้องพัฒนาคุณสมบัติ ให้ได้เทียบเท่าผมไง
คุณครับ คุณควรพัฒนาเรื่องนิสัยด้วยนะครับ
นิสัยต่ำมากนะ หยาบคายจริงๆ เลย
แล้วผมล่ะ
แพ ยุนซ็องเหรอ
เด็กฝึกงานไม่โดนหรอกนะ
เป็นเรื่องปลดพนักงานจริงๆ เหรอคะ
ดูเหมือนจะเป็นฟ้าสดใสก่อนพายุจะเข้านะ
เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ให้ตายเถอะ
ไม่นะ
สวัสดีค่ะ
เดี๋ยวสิ นี่เป็นชาถ้วยแรก ที่ฉันชงเองเลยนะตั้งแต่เกิดมา
ใช่ น่าจะเอาไปให้เธอลองชิมดูหน่อย
อยู่ตรงนี้นะ
เรียกฉันเหรอคะ
นั่งสิ
ผมจะให้คุณได้ลองชิมชา ที่ผมชงเองเป็นครั้งแรกในชีวิตเลยนะ
ลองชิมดูสิ
- ฉันมีเรื่องอยากจะบอกคุณน่ะค่ะ... - ชิมชาดูก่อนสิ
เป็นชาถ้วยแรกที่ผมชงเอง และเดี๋ยวมันจะเย็นหมดนะ
ค่ะ
ร้อนจังเลย
ร้อนๆ
ร้อนจริงๆ เลย
คุณโอเคไหม ลวกปากเหรอ
พูดคำว่า "อ้า" เร็ว
- อ้า พูดคำว่า "อ้า" เร็ว - ไม่เป็นไรค่ะ
ผมมีเรื่องจะบอกพวกคุณน่ะนะ
วันนี้ค่อนข้างเป็นวันที่พิเศษสำหรับผม
- วันที่พิเศษเหรอคะ - ใช่แล้วล่ะ
วันนี้ ผมตัดสินใจที่จะเริ่ม
วันสื่อสารเป็นครั้งแรกในออฟฟิศนี้
วันสื่อสารเหรอครับ
ใช่ พวกคุณทั้งหมดต่างทำงานหนัก เพื่อผมมาตลอดกับช่วงเวลาที่ผ่านมา
ผมอยากจะขอบคุณพวกคุณ ด้วยการจ้องตาพวกคุณแต่ละคน
เลขาคิมเป็นคนแรกแล้วกันนะ
ทีนี้ ผมจะจ้องตาสื่อสารกับคนถัดไป
ผู้จัดการช็อง
ผมขอบคุณจริงๆ นะที่ทำงานหนักเพื่อผม
ยินดีที่ได้รู้จักนะ
ท่านรองประธานคะ
ยังมีเอกสารเป็นกองที่ต้องเซ็นนะคะ
คุณควรไปเซ็นรับรอง เพื่อที่จะได้ดำเนินการต่อค่ะ
- อย่างงั้นเหรอ - ค่ะ
โทษทีนะ งั้นพวกคุณที่เหลือ
ก็รอให้ถึงปีหน้าสำหรับวันสื่อสารครั้งต่อไปนะ
- ดีมาก - ว้าว
ขอตัวนะคะ
อะไรกันเนี่ย อะไรกัน
ทำไมจู่ๆ ถึงมีวันสื่อสารขึ้นมาได้ล่ะ
ก็จริงเนอะ เขารู้สึกว่า ช่วงนี้เราสื่อสารกันได้ไม่ดีพอเหรอ
ไม่ใช่หรอก ฉันสังเกตเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น
ที่เป็นแบบนี้
ก็เพราะเลขาคิมน่ะ
ว่าไงนะคะ คุณพูดเรื่องอะไรคะ
บอกความจริงกับเรามา
คุณปิดเรามาตลอด แต่แท้ที่จริงแล้ว...
คุณเป็นคนแนะนำให้เขากำหนดวันสื่อสารขึ้นมา เพื่อให้กำลังใจเรากันใช่ไหมคะ
เขาไม่ใช่คนที่จะคิด ไอเดียอะไรแบบนี้ได้อยู่แล้ว
แน่นอนว่าต้องเป็นไอเดียของคุณ
จริงไหมคะ
ก็จริงนะคะ
บ้าจังเลย ไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้ค่ะ
ฉันซาบซึ้งจนแทบจะทนไม่ไหวแล้วนะ ไม่เป็นไรก็ได้นะ
แต่ก็ชัดเจนแล้วสินะ ที่เราจะไม่ถูกปลดออกจากงานกัน
จริงสิเนอะ แล้วเรื่องทั้งหมด ที่เกิดขึ้นวันนี้ มันคืออะไรกันเหรอ
วันสื่อสาร
ยองจุน นายนี่คิดได้เยี่ยมมากๆ เลย
คุณคิดว่ายังไงบ้าง แผนของผมนี่เนียนเลยเนอะว่าไหม
ท่านรองประธานคะ
ที่คุณเอาเรื่องส่วนตัวมาทำแบบนี้
มันทำให้ฉันอึดอัดน่ะค่ะ
คุณพูดผิดไปแล้วนะ
ผมทำให้คุณสบายใจมากกว่า ทำให้คุณอึดอัดนะ
ไม่เลยค่ะ
ฉันคงจะไม่ยอมให้ตัวเองได้สิทธิพิเศษจากคุณ เพียงเพราะว่าฉันเป็นแฟนคุณหรอกนะ
ผมก็แค่ทำอะไรของผมเอง มันเป็นปัญหาอะไรเหรอ
ฉันทำแบบนี้มาเก้าปีแล้วนะคะ
ให้ฉันทำแบบนี้ต่อไปเถอะนะคะ
เลขาคิม ผมเข้าใจที่คุณกำลังพูด
แต่ผมไม่อยากให้คุณทำแค่เรื่องอะไรพวกนั้น...
แค่เรื่องอะไรพวกนั้นเหรอคะ
นั่นก็เป็นหนึ่งในหน้าที่ของฉันนะคะ
และฉันก็พยายาม ที่จะทำหน้าที่ให้สมบูรณ์แบบที่สุด
ฉันรู้สึกภูมิใจกับตัวเองเวลาที่เห็น เจ้านายของฉันมีความสุขกับเรื่องอะไรพวกนั้น
แต่ฉันรู้สึกผิดหวังที่คุณพูดอะไรออกมาแบบนั้น เหมือนกับว่าไม่ให้เกียรติหน้าที่การงานฉันเลย
ผมต่างหากล่ะที่รู้สึกผิดหวัง คุณไม่รู้หรอกนะว่าทำไมผมถึงทำไปแบบนั้น
คนอื่นมักจะคอยดูแลและทำอะไรให้ผมตลอด
คุณคิดว่ามันง่ายเหรอ ที่ผมพยายามทำอะไรแบบนั้นด้วยตัวผมเอง
ผมแค่อยากทำเพื่อคุณ แม้ว่ามันจะไม่ง่ายกับผมเลยก็ตาม
งั้นก็ไม่ต้องทำอีกแล้วล่ะค่ะ
ที่นี่คือที่ทำงานและอยู่ในเวลางาน
ฉันก็แค่พยายามหาความสมดุล ระหว่างเลขาคิมกับคิม มีโซค่ะ
บทบาทหน้าที่ของฉันควรจะชัดเจน
ขอให้เข้าใจฉันด้วยนะคะ
คุณมีหลักการเกินไปนะ
ถ้างั้น ฉันขอตัวก่อนนะคะ
เธอก็พูดถูกนะ
แต่ความรู้สึกแบบนี้คืออะไรกัน
เลขาคิมคะ
คุณทำอะไรไปให้เขาไม่พอใจเหรอคะ
เปล่าหรอก ไม่มีค่ะ
ฉันว่ามีนะคะ บรรยายกาศไม่ดีเอาซะเลย
คุณไปขอโทษเขาดีไหมคะ
นี่ฉันกลัวจนหัวใจเต้นแรงมากเลยค่ะ
คือฉันก็ไม่เห็นว่าฉันทำอะไรผิดไปเลยนะคะ
แต่ว่า...
คุณก็มักจะไปขอโทษเขาเสมอ ถึงแม้ว่าคุณไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนี่คะ
อะไรนะคะ
ไม่เข้าใจเลยจริงๆ
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอจะเจ้าหลักการ และพยายามทำตัวให้สมบูรณ์แบบขนาดนั้น
บ้างานจริงๆ เลย
นายก็เหมือนเลขาคิมแหละนะ ที่ทั้งเจ้าหลักการ สมบูรณ์แบบและก็บ้างาน
เธอถึงทำงานกับนายมาได้เก้าปียังไงล่ะ
เธอนี่ไม่รู้เรื่องผู้ชายเลยนะ เพราะเธอไม่เคยคบกันใครมาก่อน
ตามหลักแล้ว นี่ก็เป็นครั้งแรกของนายด้วยไม่ใช่เหรอ
ฉันมีความสุขได้ประมาณสามสี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้
แล้วจู่ๆ จากไฟกองเล็กๆ ก็กลายเป็นหายนะครั้งใหญ่เฉยเลย
ไม่ฟังอะไรที่ไม่เข้าหูเลยนะ
ยังไงก็ตามเถอะ ความรักมันก็เป็นแบบนี้แหละ
เรื่องไม่เข้าใจกันเล็กๆ น้อยๆ ก็กลายเป็นเรื่องใหญ่ได้
แต่ก็นะ
เวลาที่ทะเลาะกันบ่อยๆ และเฉยชาต่อกันนานเกินไป
ท้ายที่สุดอาจลงเอยไม่ดีกันได้นะ
เหมือนกับฉันไง
ว่าไงนะ นี่นายคิดจะสาปแช่งกัน ทั้งที่เราเพิ่งจะคบกันเองเนี่ยนะ
นี่
ยองจุน
อย่าทะเลาะกันและปล่อยเอาไว้ให้แบบนี้นะ
นายอาจจะต้องเลิกลากันไปเหมือนกับฉัน
เป็นอะไรของเขากัน
คุณก็มักจะไปขอโทษเขาเสมอ ถึงแม้ว่าคุณไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนี่คะ
ฉันเคยยอมขอโทษเขา ทั้งๆ ที่ฉันไม่ผิด
ตอนนี้มันยากจังเลยนะ
ฉันว่าฉันควรไปขอคืนดีไหมนะ ฉันทำแบบนั้นดีไหม
ฉันขอตัวกลับบ้านก่อนได้ไหมคะ เพราะต้องไปขนย้ายของเข้าวันนี้น่ะค่ะ
ได้สิ รีบกลับแล้วกัน ดีๆ นะคะ
- ได้ค่ะ เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ - เจอกันค่ะ
วันนี้ทุกอย่างเรียบร้อยหมดแล้วใช่ไหม
บอกสิว่ายังมีอีกอย่าง ซึ่งก็คือปรับความเข้าใจและคืนดีกัน
ค่ะ ทุกอย่างเรียบร้อยหมดแล้วค่ะ
บอกสิว่าเราต้องไปกินข้าวเย็น เพื่อปรับความเข้าใจกัน
โอเค
งั้นคุณก็กลับก่อนแล้วกันนะ
บอกสิว่าเราควรไปที่ไหนสักที่ด้วยกัน
ได้ค่ะ งั้นฉันกลับก่อนแล้วกันนะ
บอกสิว่าเลขาคิมหมดหน้าที่แล้ว และผมจะไปเดตกับคิม มีโซ
โอเค
งั้น ลาก่อนนะ
พูดสิว่า "มากับผมสิ"
พูดสิว่า "รอก่อนสิคะ"
หงุดหงิดใจจริงๆ เลย
แม่คะ หนูจะต้องบอกแม่อีกกี่ครั้งกันคะ ห้อง 301 ค่ะ ไม่ใช่ห้อง 302
ให้พวกเขาขนมาที่นี่นะคะ ค่ะ
- หวัดดีค่ะ ขนไปห้อง 301 ใช่ไหมคะ - ครับ
- ขอโทษที่มาช้าค่ะ - ไม่เป็นไรครับ นี่เป็นกล่องสุดท้ายแล้ว
ดีจังเลย เครื่องนี้สวยจัง
โอ้ พัดลมนี่น่าจะเอาไปใช้ได้นะ
อยู่ไหนเนี่ย
สวัสดีค่ะ คุณได้เห็นพัดลมที่วางไว้ตรงนี้ไหมคะ
พัดลมเหรอ ของคุณเหรอคะ ผู้ชายที่อยู่ชั้นดาดฟ้าเอาไปน่ะ
อะไรกัน
บ้าจริง
ฉันนึกว่าพัดลมอย่างนายพังแล้ว และก็ถูกเอามาทิ้งไว้ แต่ยังใช้ได้ดีอยู่นี่น่า
ฉันจะเรียกนายว่าพัดลมเวอร์ชั่นโก กวีนัม ดีไหม ชื่อพัดลมโกไปเลยแล้วกัน
พัดลมโก...
อะไรเหรอ คุณกำลังย้ายเข้ามานี่ คุณเอาอาหารมาต้อนรับผมที่ย้ายเข้ามาเหรอ
ไม่มีอาหารอะไรทั้งนั้นสำหรับคุณ
อยู่นี่เอง
ทำไมถึงเอาพัดลมของฉันมา
โอ้ ของคุณเหรอ
ผมนึกว่ามีคนเอามาทิ้งไว้ ผมเลยยกขึ้นมาไว้ที่นี่
แล้วทำไมคุณถึง เอาไปวางทิ้งไว้ตรงนั้นตั้งแต่แรกล่ะ
วางทิ้งเหรอ ฉันกำลังยกของขึ้นมาเก็บไว้ที่ห้อง
อีกเรื่อง มันยังดูดีอยู่เลย แล้วคุณคิดได้ยังไงว่ามีคนเอามาทิ้งไว้
สมัยนี้ก็มีคนทำกันนะ
โต๊ะตัวนี้ก็มีคนเอามาทิ้งไว้และผม...
ผมไม่ได้จะเอามา โทษทีนะ
ผมจะไม่เถียงกับคุณหรอกนะ และจะเอาคืนคุณไปด้วย
มันก็เป็นของฉันอยู่แล้วนี่ และคุณจะมาเถียงอะไรมิทราบ
ฉันก็แค่...
(พี่พิลนัม)
ว่าไงคะพี่
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่อยากไปดื่มหรอก เหนื่อยๆ น่ะค่ะ
ค่ะ บาย
ดูน่าอร่อยมากเลยนะ
อาหารจีนนี่เหมาะที่สุดแล้ว สำหรับวันย้ายเข้ามาอยู่
ใครกันนะ
เอามะเขือเทศราชินีมาทำไมคะ
คุณหมายความว่ายังไงที่บอกว่าเอามาทำไม
ผมปลูกพวกมันมาอย่างทะนุถนอม ทั้งหว่านเมล็ด รดน้ำและก็เอาพวกมันไปตากแดด
พวกมันประเมินค่าไม่ได้เลยนะ
เอาสิ รับไป
ไม่งั้นแขนผมได้ตะคริวกินแน่
ทำไมถึงเอาของที่ประเมินค่าไม่ได้มาให้ฉันล่ะ
ขอโทษทีเรื่องพัดลมนะ
ถือซะว่าเป็น ค่าตอบแทนที่เอาพัดลมไปใช้ชั่วคราวแล้วกัน
และเป็นของขวัญขึ้นบ้านใหม่จากรุ่นพี่แล้วกัน
งั้นไปก่อนนะ
นี่ฉันพูดแรงไปเหรอเนี่ย
คุณคงจะกินอาหารไม่หมดเวลาที่สั่งอาหารมากิน
อย่าบอกนะว่าจะมากินด้วยกัน
เปล่าครับ เมื่อไรที่คุณสั่งอาหารมากิน
คุณก็แบ่งมาครึ่งหนึ่งให้ผมกินด้วยแล้วกัน
จะได้ไม่ต้องเอาไปทิ้ง มันจะดีมากๆ เลยนะ
อะไรเหรอครับ
มันค่อนข้างเยอะไปสำหรับฉัน
ฉันก็เลยแบ่งออกมานิดหน่อย
อ๋อ
- งั้นขอตัวนะคะ - เดี๋ยวสิ
คุณไม่ต้องขอบคุณก็ได้ ถือซะว่าเป็นการตอบแทนที่คุณให้มะเขือเทศฉันมา
ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก ครั้งหน้าช่วยสั่งข้าวผัดกุ้งมาแล้วกันนะ
ผมชอบกุ้งมากกว่า เพราะรสสัมผัสของกุ้งมันดีเลยนะเวลาที่เคี้ยว
อะไรนะคะ
และผัดเปรี้ยวหวานหมู ผมชอบมากกว่าถ้าไม่ใส่ซอสลงไปรวมกับหมู
งั้นเอาคืนฉันมา
ไม่เป็นไร ผมจะเอาไว้แล้วกัน เพราะคุณเตรียมมาให้ผมโดยเฉพาะ
เปล่าซะหน่อย ฉันก็แค่อยากทำตามมารยาท
งั้นผมก็จะรับไว้ตามมารยาทแล้วกันนะ
ไม่ต้องมีมารยาทอะไรทั้งนั้นแล้ว เอาคืนมาให้ฉัน
ผมเป็นคนที่มีมารยาทมากๆ ครับ
ฉันชอบมะเขือเทศลูกใหญ่ๆ มากกว่ามะเขื่อเทศราชินี
มีมะเขือเทศลูกใหญ่ๆ ด้วยนะ เดี๋ยวผมจะเอาให้เอง
มันยังไม่ใหญ่พอ เอามาให้ฉัน ฉันจะกินให้หมดเอง
(มันเริ่มจากความบังเอิญ แต่อาจจะเป็นพรหมลิขิต อี ซ็องยอน)
ผมคงจะผ่านมันมาไม่ได้ ถ้าผมต้องเผชิญสิ่งนั้นคนเดียว
แต่เธอก็อยู่เคียงข้างผม และผมจะไม่ปล่อยเธอไปไหนอีกแล้วล่ะ
ผมจะยอมทำทุกอย่างเพื่อรักษาเธอเอาไว้
(คิม มีโซ)
เขายังไม่โทรมาหาฉันอีก
ใครกันนะ
ท่านรองประธาน
คุณหลับอยู่เหรอ
ไม่ได้นอนค่ะ ยังหัวค่ำอยู่เลย
ฟังนะ...
สำหรับเรื่องวันนี้...
- มีพัสดุมาส่งถึงคุณครับ - พัสดุ...
อะไรคะ
- คุณคือคิม มีโซใช่ไหม - ค่ะ ขอบคุณค่ะ
กิมจิใบมัสตาร์ดเหรอ
เป็นสินค้าขายดีของโฮมชอปปิงเลยนะ อร่อยมากเลยล่ะ
- งั้นผมขอกินด้วยแล้วกัน - อะไรนะคะ
เรากินมันกับอันนี้ก็ได้
- อะไรเหรอคะ - ที่คุณชอบน่ะ
งั้นเข้ามาข้างในบ้านก่อนสิคะ
(หนังหมู ปิ้งเลย)
ฉันเป็นลูกค้าขาประจำที่นี่ คุณไปไกลถึงขนาดนั้นเลยเหรอคะ
แน่นอน ผมย่างเองกับมือด้วยนะ
โทษนะครับ ห่อกลับบ้านด้วยครับ
แล้วเจ้าของร้านก็จำได้ด้วยนะ ว่าเราเคยไปที่นั่นด้วยกัน
เขายังแถมแมลงให้ฟรีๆ ด้วย เขาบอกว่าคุณชอบกินน่ะ
- แมลงเหรอคะ - ใช่
โอ้ ดักแด้นี่เอง
หนังหมูกับดักแด้ แฟนผมนี่กินของแปลกจังเลยนะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณที่เอาของชอบมาให้เหรอ
ที่มาหาที่นี่ต่างหาก
ฉันคิดถึงคุณนะคะ
ทำไมคุณถึงดูมีหลักการมากๆ เลยที่ออฟฟิศ
ฉันก็แค่พยายามระมัดระวัง เรื่องตำแหน่งหน้าที่การงานของเราน่ะค่ะ
ฉันอาจจะพยายามเกินไปกว่าที่ควรจะเป็น
ฉันขอโทษที่ทำให้คุณเสียใจค่ะ ท่านรองประธาน
ผมไม่ชอบเลยนะ
เฮ้อ นี่ฉันกำลังขอโทษคุณอยู่นะคะ และคุณก็พูดซะเกินไปหน่อยเลยนะ
ไม่ใช่อย่างนั้น ผมไม่ชอบที่คุณเรียกแบบนั้น เรียกว่าพี่แล้วกันตั้งแต่นี้เป็นต้นไป
อะไรนะคะ
เรียกแบบที่เราเรียกกันตามปกติดีไหมคะ
คุณก็ยังเรียกฉันว่าเลขาคิมนี่
งั้นผมจะเรียกคุณว่ามีโซแล้วกัน มีโซ
เรียกผมว่าพี่สิ
พี่...
พี่คะ
เอาไว้ครั้งหน้าแล้วกันค่ะ
ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปแล้วกันนะคะ
มีโซ
- มีโซ พี่ๆ มาหาเธอแล้วจ๊ะ - พี่เหรอ
- มีโซ - ผมควรจะไปทักทายหน่อยนะ
ผมอยากให้ความสัมพันธ์ของเราคืบหน้าเร็วๆ
- มานี่ค่ะ เร็วเข้า - ทำไมล่ะ
- ผมน่าจะไปทักทาย... - อย่าส่งเสียงค่ะ
มีโซ คิม มีโซ
- นี่ ผมต้องไป... - เงียบก่อนค่ะ
คุณอยากให้ผมเข้าไปในนี้เหรอ
ไม่เอา นี่ เลขาคิม
ผมเป็นถึงรองประธาน ของบริษัทยูมยองกรุ๊ปเลยนะ
ตอนนี้คุณคือแฟนฉันค่ะ
อยู่นิ่งๆ ไว้นะคะ
ไม่เอา เลขาคิม นี่มัน...
เงียบๆ ไว้นะคะ
เธอก็อยู่บ้านนี่ ทำไมไม่ส่งเสียงตอบล่ะ
ฉันหลับไปน่ะค่ะ
ทำไมถึงมากันได้ล่ะ
ก็เธอเสียงไม่ค่อยดีเลย
เราก็เลยจะมาดูและปลอบใจเธอหน่อย
นี่ไง เธอจะประหลาดใจเลยล่ะ เมื่อเห็นของที่เราเอามาฝากเธอ
มันคือ...
หนังหมูจากร้าน "หนังหมู ปิ้งเลย"
ไปกินกันดีกว่านะ เธอกินไปนี่
อ๋อ ก็พอดีอยากกินขึ้นมาน่ะ
แล้วทำไมถึงจัดไว้สองที่ล่ะ
จริงด้วย คงไม่ได้ จัดไว้สำหรับมือเธอทั้งสองข้างหรอกนะ
- อ๋อ คือ... - หรือเธอ
เธอไม่ได้ให้รองประธานคนนั้นมาที่นี่ใช่ไหม
เขาก็แค่แวะมากินและก็กลับบ้านไปแล้ว
รวยซะขนาดนั้น เขาไม่มีที่ไปเลยเหรอไง
ครั้งที่แล้วก็มากินรามย็อนที่นี่ไม่ใช่เหรอ
จริงเหรอ งั้นครั้งที่แล้วมากินรามย็อน ส่วนครั้งนี้มากินหนังหมูเหรอ
ให้ตายสิ รวยแล้วทำแบบนี้เหรอ
เขาไม่ได้มากินฟรี วันนี้เขาเป็นคนซื้อมา
น่าสมเพช ไม่ได้ซื้อริบอาย แต่ซื้อหนังหมูมาให้นี่นะ
ให้ตายสิ รวยแล้วทำแบบนี้เหรอ
บอกเธอแล้วไงว่าเขาไม่เหมาะสมกับเธอหรอก
เขาอยู่คนละโลกกับเธอเลยนะ
ใช่ ต่อให้พวกเธอสองคนชอบกัน ครอบครัวเขาก็คงไม่ยอมให้คบกันหรอก
ใช้เงินฟาดหัวเธอ
แล้วพูดว่า "อย่ามายุ่งกับลูกชายฉัน" และก็รินน้ำรดหัวเธอ เธอจะทำยังไงล่ะ
พวกพี่นี่ดูละครมากไปรึเปล่าคะ
ต่อให้พวกเขาโอเค ฉันก็ไม่โอเคหรอกนะ
ที่ฉันได้ยินมาจากเธอ เขาเป็นคนเห็นแก่ตัวจะตายไป
ฉันพูดแบบนั้นตอนไหนกัน
และยิ่งกว่านั้นคือ เขาจูบไม่ได้ เพราะมีความบกพร่องทางเพศด้วยใช่ไหม
ถ้าเขามีเวลามาหาเธอ เขาน่าจะไป ที่คลีนิกรักษาทางเดินปัสสาวะของฉันนะ
นี่ มาดื่มและคุยกันเถอะนะ เอามาไว้ตรงนี้เลย
ได้ๆ
มีโซ ลองกินดู อร่อยเลยนะ
- ชนแก้ว - มีโซ เร็วเข้า
ทำไมล่ะ เราดื่มต่อกันได้นะ ทำไมเธอถึงอยากให้เรากลับกันล่ะ
ดื่มต่ออีกแก้วนะ เอาไหม
- ครั้งหน้านะ - ดื่มต่อเถอะ
- นี่! - กลับไปก่อนนะ
อะไรกัน ไม่เอานะ
- ลาก่อนนะ พี่ๆ - นี่
ท่านรองประธานคะ
เลขาคิม
คุณไปพูดถึงผมแบบไหนกันกับพวกพี่ๆ คุณ
คือมันไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ
การออกเดตแบบในหนังฟอร์มยักษ์ คุณไม่เล่า แต่ดันเล่าแค่เรื่องรามย็อนเนี่ยนะ
คนเห็นแก่ตัวเหรอ
ถ้าผมเป็นแบบนั้นจริง ผมคงจะไม่ซื้อหนังหมูกับแมลงมาฝากหรอกนะ
ฉันขอโทษค่ะ
ฉันเข้าใจว่าคุณโกรธ
หยุดเถอะ
ผมไม่อยากทะเลาะกันอีกแล้ว เราเพิ่งจะคืนดีกันเอง
ผมโกรธคุณไม่ลงอีกแล้วล่ะนะ เพราะคุณช่างงดงามเหลือเกิน
วันนั้นผมรู้สึกไม่ดีเลย ที่ผมทำอะไรรีบร้อนไปหน่อย
และทำให้คุณรู้สึกอึดอัดใจ
ผมจะแวะไปหาและเราคุยกันนะ
เลขาคิม อรุณสวัสดิ์
คือ...
ฉันไปพบเขาได้ไหมคะ
ฉันอยากจะบอกความรู้สึกที่แท้จริง ให้เขาได้รับรู้
ได้สิ
คุณเป็นยังไงบ้าง
ก็ดีค่ะ
ผมรู้สึกไม่ดีเลยที่คุณ หลบหน้าหลบตาผมไปสองสามวันมานี้
ขอบคุณที่มาเจอกันนะ
ดีใจที่ได้เจอคุณอีกครั้ง
เรื่องวันนั้น...
ผมขอโทษที่จู่ๆ ก็พูดความรู้สึกออกไปแบบนั้น
ผมแค่อยากให้คุณรู้ว่าผมรู้สึกยังไง
คุณรู้สึกตกใจเหรอครับ
ค่ะ
เพราะฉันไม่ได้รู้สึกแบบนั้นกับคุณ
คุณคือเด็กผู้ชายน่ารักคนหนึ่ง ที่คอยปกป้องดูแลฉันในตอนนั้น
ฉันก็เลยอยากเจอคุณอีกครั้ง
แต่ไม่ใช่เพราะความรู้สึกโรแมนติกอะไรแบบนั้น
ดังนั้น...
ฉันคงจะ... ตอบรับความรู้สึกของคุณไม่ได้ค่ะ
เป็นเพราะ... ยองจุนเหรอ
ค่ะ
ฟังนะ คุณรู้ไหมว่าผมต้อง ทุกข์ทรมานขนาดไหนเพราะเขา
คุณเข้าใจไหมว่าทำไมผมต้องทิ้งทุกอย่างไป และไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ
หยุดพูดแบบนั้นสักทีเถอะ
เมื่อไรจะหยุดพูดอะไรแบบนั้นสักที ไม่เบื่อรึยังไงกัน
เบื่อเหรอ นายพูดแบบนั้นได้ยังไงกัน
ฉันยังจำทุกอย่างได้ดี ฉันถึงอยู่อย่างเจ็บปวดตอนนี้ไง
แต่นายโอเคดีนี่ ใช่ไหม
นายลบความทรงจำ ที่ไม่อยากจำออกไปได้แล้วนี่
อย่ามาประชดประชันเลย อย่าเจอเธอ และมาเล่าเรื่องไร้สาระให้เธอฟังอีก
ถ้านายพูดอะไรไร้สาระกับเธออีกครั้ง
ฉันจะไม่ปล่อยไว้แน่ ต่อให้นายเป็นคนในครอบครัวก็เถอะ
มาเถอะ
ท่านรองประธานคะ
เขาต้องอยู่อย่างเจ็บปวดแบบนั้น คุณไม่รู้สึกเห็นใจเขาเหรอคะ
ผมจำอดีตที่เขาฝังใจไม่ได้หรอกนะ
จะให้ผมเห็นใจเขาในสิ่งที่จำไม่ได้น่ะเหรอ มันไม่เสแสร้งไปหน่อยเหรอ
ผมไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้อีกแล้ว
ค่ะ ฉันเข้าใจดี
คุณจะไปไหนเหรอคะ
ขับรถเล่นน่ะ
วันนี้ผมจะเป็นเลขาคุณเอง
คุณน่ารักกว่าเดิมอีกเวลาที่คุณยิ้ม
อยากไปไหนรึเปล่า
คือแค่เดินเล่นกันก็พอค่ะ
สวยจังเลยเนอะ
- หนาวเหรอ - นิดหน่อยค่ะ
มาเดินริมแม่น้ำแบบนี้ ก็เลยหนาวนิดหน่อยค่ะ
รอเดี๋ยวนะ
เอาคลุมไว้นะ
ขอบคุณค่ะ
สีเลือดหมูด้วย
สีเลือดหมูนี่เหมาะกับคุณมากเลยนะ
พูดผิดแล้วนะ
ทุกสีก็เหมาะกับผมหมดแหละนะ แต่แค่สีเลือดหมูดูเหมาะกว่าก็แค่นั้นเอง
อ๋อ ค่ะ
ผมไม่ได้คิดไปเองนะ ดีไซเนอร์ที่คอยดูแลผมเป็นคนบอกมาน่ะ
ใครเหรอคะ ฉันรู้จักเขาไหม
ไม่รู้จักหรอก เขาเป็นเพื่อนของคุณแม่ คุณไม่รู้จักเขาหรอก
เขาคอยดูแลผม และเคยตัดเสื้อผ้าให้ผมกับมือตอนที่ผมเด็กๆ
ตัดให้กับมือเองเลยเหรอคะ
ใช่ เขาไม่เคยตัดให้หลานชายของเขา แต่ตัดให้ผมเองกับมือเลยนะ
ดีไซเนอร์จัง ช็องโด เป็นคนตัดเสื้อตัวนั้น ให้เขาโดยเฉพาะเลย
เขาใส่แล้วดูดีมากๆ เลย
ในวันนั้น ฉันเห็นแผ่นหลังของเขา ที่ใส่เสื้อไหมพรมตัวนั้น มันน่ารักมากๆ เลย
อย่าเข้าใจผมผิดไปนะ
ไม่ใช่ว่าคุณทำผมเบื่อนะ แต่รู้สึกสบายใจที่ได้อยู่ด้วยต่างหาก
รู้สึกง่วงๆ ตลอดเลย หลังจากที่หลับไปซะเยอะเลย
อยากไปงีบในรถไหมคะ
โทษทีนะที่ทำอะไรแบบนี้ ระหว่างที่เรามาเดตกัน แต่งีบหน่อยก็ดีนะ
ไปกันเถอะค่ะ
เขาคงหนาวมากเลยใช่ไหม เขาเป็นหวัดง่ายน่ะ
- กลัวเป็นหวัดจังเลย - ไม่เป็นไรค่ะ
ผมพูดถึงตัวเอง ไม่ใช่คุณ
อ๋อค่ะ คุณเป็นหวัดง่ายนี่เนอะ
ฉันจะไม่ลืมแน่ๆ ว่าพี่ชื่ออี...
- อี... - ยัยเด็กโง่
ลืมอีกแล้วสินะ ชื่อของพี่คืออี ซ็อง...
เขาเป็นยังไงบ้างตอนนั้น ฮยอนของฉันเป็นยังไงบ้าง
ใช่แล้วล่ะ ฉันแน่ใจว่า คุณผู้หญิงพูดว่า "ฮยอน"
เด็กๆ อาจจะจำอะไรสับสนผิดพลาดได้
แล้วถ้าฉันเข้าใจผิดไป เพราะการออกเสียงมันฟังคล้ายๆ กันล่ะ
พี่ซ็องฮยอนคะ
อะไร
ฉันไม่อยากให้คุณกังวลเรื่องของเราอีก
ตอนที่นายไปเจอครอบครัวเธอ ก็แค่เอามือมาประกบกัน...
ใช่ๆ ฉันทำทุกอย่างตามที่บอกมา
หอยๆ!
เคยได้ยินที่คนพูดกันว่าไม่เคยพอใจ กับสิ่งที่ได้มาใช่ไหมครับ นั่นล่ะคือผมเลย
ไข่เต็มไปหมดเลยนะครับ
สองรูปนี้ รูปไหนคือคุณเหรอคะ
พี่คะ
ผมจะพยายามทุกวิถีทาง เพื่อให้พวกพี่คุณยอมรับผม ไม่ต้องห่วงนะ
คำบรรยายโดย Poh Jindawech